برهم کنش پلاسما و سطح


در پردازش های پلاسمایی الکترونهای بسیار پر انرژی در پلاسما می توانند سبب فعال شدن تعداد بسیاری از واکنش ها در پلاسما و بر روی سطح مواد شوند. پیوند خوردن عوامل شیمیایی، فعال شدن عوامل شیمیایی بر سطح، لایه نشانی، کنده کاری سطح از رایج ترین فرآیندها طی پردازش سطح با پلاسما هستند. این فرآیندها بسیار پیچیده هستند و توصیف دقیق آنها ساده نیست. موارد زیر نمونه هایی از پردازش سطح منسوجات با پلاسما هستند.

  • - تغییر سطح منسوجات با پلاسمای با انرژی پایین مانند تخلیه نورانی
  • - لایه نشانی بر روی پارچه با پلاسما مانند PVD
  • - بهبود مقاومت در برابر سایش در ماشین آلات نساجی: نیتریدی کردن سطح
  • - استریل کردن منسوجات با پلاسما برای صنعت بهداشت و درمان:تخلیه نورانی، مشعل پلاسما

در صنعت نساجی و چرم معمولا استفاده از روش های شیمیایی و در محیط آبی برای پردازش سطح مرسوم است. در این شرایط مصرف زیاد آب، مواد شیمیایی خطرناک و دفع پساب به لحاظ اثرات زیست محیطی و سلامت انسان مسائل مهمی هستند. در حال حاضر به واسطه این نگرانی ها فن آوری های جدید در حال ظهور است. پلاسما به عنوان یک فناوری سبز می تواند گزینه مناسب در این راستا باشد. بر عکس روشهای مرسوم مبتنی بر آب این تکنیک می تواند بدون تغییر زیادی در خواص کلی منسوج سبب ارائه خواص جدیدی در سطح (حدود چند نانومتر )آن گردد.
در پردازش منسوجات با پلاسما ابتدا در سطح بستر گروه های عاملی جدید و فعال ایجاد می شوند. فرآیند کنده کاری پلاسما سبب تغییر مورفولوژی سطح الیاف و ایجاد زبری های در مقیاس نانو و یا میکرو می شوند. نانو ساختار در سطوح بافت می تواند سبب افزایش سطح ویژه آن و بهبود خواص سطح مانند افزایش فعالیت سطحی، خواص آب دوستی و یا آبگریزی، افزایش ظرفیت جذب مواد مختلف مانند نانو ذرات و نانو کامپوزیت شود. برهم کنش ذرات ناشی از پلاسما معمولا در سطح ده نانومتر، سطح اثر می گذارد و تایش پلاسما در طول موج فرابنفش در پلاسما کم فشار یک لایه ضخیم تری در حدود 100 نانومتراثر می گذارد.


  • تاریخ درج: 1395/06/06

ثبت درخواست پیش فاکتور کاتالوگ عمومی نظر سنجی صندوق انتقادات و پیشنهادات عضویت در خبرنامه
طراحی سایت و سئو توسط کاسپید